Het Trimbos-instituut deed onderzoek naar de implementatie van Routine Outcome Monitoring (ROM) als klinisch ondersteuningsinstrument in de GGZ. De primaire functie van ROM is immers het ondersteunen van individuele behandeltrajecten. Het blijkt dat ROM beperkt wordt ingezet als klinisch ondersteuningsinstrument, zowel bij instellingen als bij vrijgevestigde aanbieders.
Het onderzoek werd uitgevoerd in opdracht van het ministerie van VWS. De resultaten werden op 7 mei 2015 aangeboden aan de Tweede Kamer.
Het onderzoek is als volgt opgebouwd. Ten eerste is een landelijke enquête uitgezet die werd ingevuld door respectievelijk 843 behandelaren werkzaam bij instellingen en 539 vrijgevestigde behandelaren. Hun antwoorden geven aan dat in het algemeen sprake is van een beperkte implementatiegraad van ROM als klinisch ondersteuningsinstrument, zowel bij instellingen als bij vrijgevestigde solo- of groepspraktijken.
Vervolgens zijn als verdiepingsslag zeven praktijksituaties in instellingen en vijf vrijgevestigde praktijken geïnventariseerd waar ROM relatief goed geïmplementeerd is ter ondersteuning van dagelijkse zorgpraktijk. Hiervoor zijn in totaal 20 behandelaren, 20 cliënten(vertegenwoordigers), vier (team)managers en zes ROM-coördinatoren geïnterviewd. De praktijksituaties werden geselecteerd op geleide van positief uitspringende enquêteresultaten.
Tot slot zijn op basis van de verdiepende interviews en de enquêteresultaten aanknopingspunten geformuleerd waarmee de implementatiegraad van ROM als klinisch ondersteuningsinstrument zou kunnen worden verhoogd:
Een ROM-systeem zou goed moeten aansluiten bij de dagelijkse zorgpraktijk. Daarbij gaat het om de afname van klinisch relevante vragenlijsten op klinische relevante momenten, en waarvan de uitkomsten laagdrempelig gebruikt kunnen worden door behandelaar en cliënt tijdens de behandeling.
Cliënten behoeven een goede uitleg over ROM als klinisch ondersteuningsinstrument, en een structurele en begrijpelijke terugkoppeling van de ROM-uitkomsten gedurende de behandeling.
Behandelaren zouden het nut en gebruik van ROM als klinisch ondersteuningsinstrument moeten leren kennen en ervaren.
Instellingen en vrijgevestigde groepspraktijken zouden het belang van een goede implementatie van ROM als klinisch ondersteuningsinstrument moeten uitdragen in de organisatie, en dit ook daadwerkelijk faciliteren.
De hoofdbevindingen van het onderzoek staan beschreven in het kernrapport:
In het bijbehorende achtergrondrapport wordt gedetailleerd ingegaan op respectievelijk de toegepaste onderzoeksmethoden, de enquêteresultaten en de verslagen van de interviews.
Bron: Trimbos-instituut
