Stemmen horen van niet-bestaande gesprekspartners is een veelvoorkomend symptoom bij schizofrenie. Maar het lijkt erop dat de ervaring van stemmen horen bij mensen kan verschillen al naar gelang waar ze vandaan komen, volgens een nieuw onderzoek.
In het onderzoek, recent gepubliceerd in Topics in Cognitive Science, keken onderzoekers naar hoe mensen met schizofrenie uit drie verschillende samenlevingen het horen van stemmen ervaren.
Ze vonden dat mensen uit de VS hun stemmen meer als indringende onechte stemmen beschreven die ze haatten.
Mensen uit Zuid-India beschreven ze vaker als gevers van bruikbaar advies. Mensen uit Ghana beschreven ze vaker als moreel goed.
“Ik was eigenlijk verbaasd dat ze zo verschillend waren”, vertelde auteur Tanya M. Luhrmann van Standford University aan Braindecoder.
De mechanismen in de hersenen van stemmen horen bij schizofrenie zijn niet helder. Eerder onderzoek vond dat mensen met de stoornis tijdens auditieve hallucinaties verhoogde toevoer toonde naar Broca’s gebied in het brein. Dit gebied is betrokken bij spraakproductie.
Om te zien of culturele verschillen de inhoud van deze auditieve hallucinaties kunnen beïnvloeden, keken Luhrmann en haar collega’s naar 20 mensen met schizofrenie in San Mateo, Californië, 20 mensen in Chennai, Zuid-India en 20 mensen in Accra, Ghana.
De onderzoekers vroegen de deelnemers hoeveel stemmen ze hoorden en hoe vaak, samen met of ze hallicinaties hadden ervaren met andere sensorische elementen. Ze vroegen hen ook welke relatie ze hadden met de stemmen en wat de kwaliteiten van de stemmen waren, samen met nog andere vragen.
Ze vonden dat de stemmen die de Amerikanen hoorden vaak het meest agressief waren. “Het schreeuwen, vechten… [ze zeggen] spring voor de trein”, vertelde een deelnemer uit de VS. Ze beschreven hun ervaring van stemmen horen vaak als een oorlog: “De oorlog van iedereen die schreeuwt”, vertelde een andere deelnemer.
Ook een aantal van de mensen uit India en Ghana ervaarden agressieve stemmen, maar minder gaven dit aan en ze plaatsten het minder op de voorgrond in de interviews.
Voor de onderzoekers was het ook duidelijk dat mensen uit de VS de stemmen die ze hoorden niet aardig vonden. “Niet één persoon vertelde ons dat hun overheersende ervaring positief was”, zeiden de onderzoekers. De Amerikanen beschreven hun ervaring vaak als gestoord en ze voelden zich aangevallen door hen.
In Ghana zei de helft van de deelnemers dat ze meestal goede stemmen hoorden die ook echt helpend waren. “Ze vertellen me het juiste te doen. Als ik deze stemmen niet had dan zou ik al lang dood zijn”, vertelde één van hen.
“Ik was echt geraakt door hoe vasthoudend de deelnemers in Accra waren dat ze positieve ervaringen hadden” vertelde Luhrmann.
In de groep uit Zuid-India hoorde meer dan de helft van de mensen stemmen van hun familieleden zoals hun ouders, schoonouders en broers en zussen. Terwijl sommige stemmen slecht waren, waren anderen goed. Bijvoorbeeld een man hoorde stemmen van zijn zussen die negatief naar hem waren, maar hij ervaarde ook stemmen van grootouders die steun uitspraken naar hem en hem vergezelden.
“Ik vind ze aardig” zei hij. Hij beschreef ze als bruikbaar wanneer ze hem herinnerden een bad te nemen, tanden te poetsen en zijn koffie op te drinken.
Tenminste acht mensen uit de Zuid-Indiase groep vertelden dat de stemmen een positieve ervaring waren. “Ik heb een vriend om mee te praten (lacht). Ik hoef er niet op uit te gaan. Ik kan binnen mezelf praten”, vertelde iemand.
De stemmen gaven sturing aan mensen in de dagelijkse taken. Ze vertelden te koken, schoon te maken en te slapen. Ze vertelden ook om niet te roken of te drinken.
De onderzoekers denken dat deze verschillen in de ervaring van het stemmen horen komt door culturele verwachtingen over de geest en de mens. Bijvoorbeeld, in de VS ervaren mensen de geest vaak als een gescheiden private plaats. De stemmen laten hen ongemakkelijk voelen omdat ze de persoonlijke controle schenden, vertelden de onderzoekers.
De maatschappij in Chennai is een “wereld van samen waarin van seniors wordt aangenomen dat ze weten wat jongeren zouden moeten denken en waarin van seniors wordt verwacht dat ze jongeren advies geven”, zeiden de onderzoekers.
Dit kan uitleg geven voor waarom mensen in de Zuid-Indiase groep de stemmen zo vaak van hun familie ervaarden.
Zulke verwachtingen in de lokale cultuur over geest en mens, gekoppeld met cultureel gestuurde patronen van aandacht voor auditieve fenomenen, lijken eigenlijk de stemmen te vormen die de mensen met de stoornis horen, vertelden de onderzoekers.
“We denken dat mensen aandacht geven op cultureel gevarieerde manieren. Er zijn kleine maar belangrijke kleurverschillen in de manier waarop de auditieve ervaringen herkend, beantwoord en onthouden worden” zeiden ze.
Vertaald voor Anoiksis door Marcel Pol op 7 oktober 2015.
Gepubliceerd op 1 oktober door Agata Blaszczak Boxe.
Bron: Anoiksis
