De samenwerkende cliëntenorganisaties COMO-G4 en Werkplaats MO hebben een Brandbrief geschreven over de toepassing en desastreuze gevolgen van de invoering van de zogenaamde ‘kostendelersnorm’. Deze wettelijke maatregel zorgt ervoor dat meer mensen - volwassenen, gezinnen en jongeren tot 27 jaar - onder de armoedegrens terechtkomen!
Mensen met een Bijstandsuitkering die ‘kostendeler’ zijn doordat zij in één huis wonen met andere mensen, worden gekort op hun uitkering. Dit heeft ingrijpende gevolgen voor de veelal zeer kwetsbare mensen die hiermee te maken krijgen. De organisaties roepen gemeenten op het beleid aan te passen en dakloosheid te voorkomen.
De volledige tekst van de brief:
De samenwerkende cliëntenorganisaties COMO-G4 en Werkplaats MO maken zich ernstig zorgen over de toepassing en desastreuze gevolgen van de invoering van de zogenaamde ‘kostendelersnorm’. Deze wettelijke maatregel zorgt ervoor dat meer mensen –volwassenen, gezinnen en jongeren tot 27 jaar- onder de armoedegrens terecht komen!
Mensen met een Bijstandsuitkering die ‘kostendeler’ zijn doordat zij in één huis wonen met andere mensen wordengekort op hun uitkering. Dit heeft ingrijpende gevolgen voor de veelal zeer kwetsbare mensen die hiermee te maken krijgen. Dit bracht het Groot MO/GGz Overleg uit Amsterdam recent in kaart middels een zwartboek , waarin onder meer relevante casuïstiek werd verzameld. Op 24 september werd tijdens het Algemeen Overleg van SZW in de Tweede Kamer gesproken over de kostendelersnorm. Diverse landelijke belangenorganisaties hebben brieven aan de Kamer gestuurd waarin zij aandringen op maatregelen om verdere schade te voorkomen dan wel deze
kostendelersnorm af te schaffen. Vervolgens heeft staatssecretaris Klijnsma toegezegd dat zij een verzamelbrief aan de gemeenten stuurt waarin zij nog eens opneemt dat: “de kostendelersnorm niet van toepassing is als je mensen in huis neemt voor –in ieder geval- een kortdurend verblijf. Tevens heeft de staatssecretaris aangegeven dat gemeenten in geval van schrijnende situaties zelf de omstandigheden kunnen en dienen te beoordelen”. Op het moment van schrijven van deze brandbrief hebben gemeenten deze verzamelbrief nog niet ontvangen.
Totdat de brief van Klijnsma er is hebben de meeste gemeenten nog geen maatwerk oplossingen gecreëerd. Intussen geraken meer en meer mensen in steeds erger wordende problemen. Mensen raken dakloos, schulden lopen op, psychische en fysieke problemen verergeren, spanningen lopen op, mantelzorgconstructies staan onder druk en er komen steeds meer spookburgers bij, waaronder veel jongeren. Mensen raken steeds verder verwijderd van een perspectief op herstel. Het wordt mensen door deze regeling onmogelijk gemaakt te herstellen, te participeren en om, door het gebruik maken van familie en/ of vrienden en een beperkt eigen netwerk, voor elkaar te zorgen bij allerlei vormen van hulp, huisvesting, ondersteuning en mantelzorg.
In Amsterdam en Den Haag / DADD hebben cliëntenorganisaties zich de afgelopen week in raadscommissies laten zien en horen. Zij dringen aan op spoedige maatregelen om persoonlijke en maatschappelijke schade te beperken. De wethouders van deze steden hebben als eersten in Nederland maatregelen aangekondigd en voor sommige groepen mensen de kostendelersnorm buiten werking gesteld. Echter, dit betreft slechts een fractie van de grote groep mensen die ernstig benadeeld wordt door deze kostendelersnorm.
COMO-G4 en de Werkplaats MO dringen erop aan dat gemeenten heel snel in actie komen en op zijn minst invulling geven aan de ruimte en beleidsvrijheid die de staatssecretaris in de uitvoeringspraktijk biedt. Wij doen een dringend beroep op gemeenten om burgers, die nu acuut (verder) in ernstig ontwrichtende problemen dreigen te komen, niet langer in de kou te laten staan. En om het vooruitzicht van stijgende algemeen maatschappelijke kosten, bijvoorbeeld opvang, mee te nemen bij
hun overwegingen om al dan niet in de uitvoeringspraktijk te komen met oplossingen!
Deze kostendelersnorm brengt namelijk zoveel persoonlijke schade en maatschappelijke kosten met zich mee dat de kosten veel hoger zullen zijn dan dat deze zogenaamde ‘bezuiniging’ daadwerkelijk oplevert. Dit gaat in tegen al het beleid waar zo hard aan gewerkt wordt, om mensen in staat te stellen regie over hun eigen leven te laten hebben, uit te gaan van eigen kracht en netwerk, meer te zorgen voor elkaar en het stimuleren van vroegtijdige preventie.
• Wij roepen de staatssecretaris op om de persoonlijke, maatschappelijke en financiële
gevolgen van de kostendelersnorm in kaart te brengen. Wij verwachten dat op basis van die informatie het niet anders kan dan dat de kostendelersnorm wordt afgeschaft.
• Wij roepen gemeenten op om maatregelen te treffen om te voorkomen dat mensen (verder) in de problemen komen en bovendien niet onder de armoedegrens terecht komen.
• Wij roepen gemeenten op mensen expliciet te attenderen op hun recht op onafhankelijke cliëntenondersteuning en tot welke instanties/ organisaties zij zich daarvoor kunnen wenden.
• Wij roepen cliëntenorganisaties in het land op om bij gemeenten en overheid aan te dringen op het in kaart brengen van de gevolgen van de kostendelersnorm en maatregelen te treffen.
• Wij roepen maatschappelijke organisaties op om op bovenstaande aan te dringen.
Bron: LPGGZ
