Mensen die veel eten als ze depressief zijn, moet je anders behandelen dan degenen die hun eetlust verliezen. En blij eten maakt niet dik. Wie aan een typische, klassieke, depressie lijdt, heeft weinig eetlust. Toch gaat depressie soms ook met toename van eetlust en lichaamsgewicht gepaard. Dat zijn met name mensen die last hebben van a-typische depressie en vooral somber zijn in de winter.
Eetgedrag-onderzoeker Tatjana van Strien vond in een langjarige dataset bij 298 vaders en 294 moeders dat de gewichtstoename na vijf jaar bij de moeders via het emotionele eten verloopt. Emotionele eters gaan eten als ze verdrietig, gefrustreerd of somber zijn, of als ze zich vervelen.
Verschillende soorten depressie
Het is nog vrij nieuw om depressie te verdelen in subgroepen, zegt professor Van Strien, maar kijken naar het emotionele eetgedrag is daarvoor een heel makkelijk hulpmiddel. Een a-typische depressie (waarbij mensen wel eetlust behouden) vergt een andere behandeling dan de klassieke depressie (waarbij mensen hun eetlust verliezen). Van Strien vindt het raadzaam om bij depressieve wel-eters, het emotionele eten aan te pakken. ‘Daarvoor is emotie-regulatietherapie heel geschikt en als dat aanslaat, verbetert de depressie ook.’
Troosteten
Een andere studie van Van Strien die vorige week online kwam, laat zien dat het idee dat emotioneel eten een risico vormt voor het ontwikkelen van obesitas, preciezer moet worden geformuleerd. In drie verschillende studies ontdekte ze - met collega’s van de VU en de Radboud Universiteit - dat eten bij positieve emoties niet dik lijkt te maken. ‘Eten bij positieve emoties lijkt meer op extern eten: je krijgt trek omdat er eten op tafel staat, of omdat je iets lekkers ruikt. Het wordt dus tijd om specifieker te zijn: eten bij negatieve emoties maakt je dik. De Duitsers hebben dat goed begrepen en er als enigen een speciaal woord voor. Kummerspeck – zorgenvet.’
Bron en verwijzingen naar de onderzoeken: Radboud Universiteit
