“Het is schokkend wat we bij getraumatiseerden in de hersenscanner zien. Hun frontale kwab zit te suffen, wat betekent dat ze moeilijk in het hier-en-nu kunnen leven. Ook slaapt het gedeelte dat filtert wat relevant is en wat niet. Ondertussen gaat het breindeel dat waarschuwt voor gevaar als een gek tekeer.”
Dat vertelt Bessel van der Kolk (1943), wereldautoriteit in traumaverwerking tegen Trouw. Van zijn onderzoeksinstituut kreeg hij te horen krijgt dat hij ontslagen was. Ironisch genoeg ”zou je dat een trauma kunnen noemen.”
Hij denkt dat voor hem de gevolgen meevallen, deels omdat het geen echt trauma is, maar ook omdat hij twee dagen voor zijn ontslag MDMA nam, een geestverruimende stof die ook in xtc zit. De partydrug geldt als een veelbelovende traumabehandeling. ”Voordat je dat aan patiënten aanbiedt, moet je zo’n behandeling als hoofdonderzoeker zelf ondergaan. En dat deed ik.”
De van oorsprong Nederlandse psychiater doet al decennialang onderzoek naar slachtoffers van roofovervallen, kinderen die misbruikt zijn en oorlogsveteranen. Daarvoor hielp hij het Trauma Center in Boston in de wereld, dat zich in 2005 aansloot bij het Justice Research Institute (JRI). Het grote publiek leert Van der Kolk in 2015 kennen door zijn populair wetenschappelijke boek ‘The body keeps the score’ (’Traumasporen’, in het Nederlands), een New York Times-bestseller en in 23 talen vertaald.
Terug naar het brein in de hersenscan: “De hersenveranderingen hoeven niet direct na het trauma te beginnen. Stel dat je vader je mishandelt, maar je denkt: Ik ga sterk zijn. Maak mijn school af en vecht me door het verdriet heen. Jaren later zegt een collega dat je nogal giftig uit de hoek kunt komen. Dat herinnert je ineens aan je vader, aan wie je al lang niet hebt gedacht.
De herinnering komt terug en je hebt er die nacht een nachtmerrie over. De dag erna wordt je voor iets kleins in het verkeer aan de kant gezet door twee agenten en je schrikt ineens van hun autoriteit. Waardoor je opnieuw angstdromen krijgt. Langzaam maar zeker wordt de wereld om je heen steeds vijandiger in jouw ogen.
“Anderen denken bij een politiecontrole of een collega die zegt dat je snel boos bent: ‘Boeien’. Maar mensen met een trauma niet. Voor hen stapelen deze zaken zich. En steeds nestelt het oorspronkelijke trauma zich dieper in de hersenen. Met snel ingrijpen na een trauma is de meeste winst te behalen.”
Bron en voor het hele interview:
Vind je dit interessant? Misschien is een abonnement op de gratis nieuwsbrief dan iets voor jou! Abonneren kan direct via het inschrijffomulier, of kijk eerst naar de artikelen in de vorige magazines
