In de afgelopen jaren is de term ‘verwarde personen’ een begrip geworden in politiek, media en beleid. In de discussie over de problemen die er mee samengaan, komen de nodige vooroordelen voor: verwarde personen zijn gevaarlijk, de toename van het aantal personen komt door de bezuinigingen in de ggz, de maatschappij is steeds minder tolerant ten opzichte van afwijkend gedrag.
Maar kloppen die aannames wel? In dit thema-magazine zullen we het fenomeen van ‘de verwarde persoon’ van een aantal kanten te belichten.
Jeannet Appelo probeert te achterhalen waar het begrip ‘verward’ vandaan komt en hoe de associaties met gevaar en bezuinigingen zijn ontstaan. Met psychiatrie heeft het allemaal maar weinig van doen, zo lijkt het, en al helemaal niet met bezuinigingen in de ggz. Hoe het volgens Appelo dan wel zit? Dat lees je in haar bijdrage ‘De opkomst van de verwarde man’.
Als dit nummer verschijnt is het nog maar zeven maanden voor de ‘Wet verplichte ggz’ en de ‘Wet zorg en dwang’ van kracht worden. Zij moeten, samen met een deel van de ‘Wet forensische zorg’, de Bopz vervangen.
Wetten die met psychiatrie te maken hebben, hebben een lange aanlooptijd - de Bopz deed er 23 jaar over, de Wvggz ‘slechts’ 10 jaar – maar ze worden in 2020 dan toch van kracht.
Tenzij! Er zijn wat problemen ontstaan. Bart Vuijk legt het uit in ‘Wet zorg en dwang en Wet verplichte ggz: beren op de weg’.
En dan de verwarde man zelf. Een nog niet genoemd vooroordeel is dat schizofrenie levenslang is en zwaar invaliderend. In een aantal gevallen is dat zondermeer waar, maar niet altijd. We zochten iemand op die 20 jaar geleden - misschien onterecht – de diagnose schizofrenie kreeg en die volledig herstelde. In ‘De verwarde man, 20 jaar later’geeft Willem Gotink de weerslag van zijn gesprek dat hij met ‘Chris’ had.
Een aanslag door iemand die in een psychose verkeerd gaat nog wel eens samen met vermeend ideële motieven. Dat wil zeggen: de krant meldt dat de persoon in kwestie ‘Allah Akbar’ heeft geroepen, of woorden van gelijke strekking. In de discussie die volgt is dan de vraag: is het een terrorist of een psychiatrisch patiënt?
In ‘Syriëganger: overtuigd idealist of verward persoon?’ bekijkt Hamp Harmsen het vanuit het andere perspectief: hoe vaak hebben de (meestal) jonge mensen die naar Syrië afreisden om zich aan te sluiten bij IS psychiatrische problemen?
Tot slot kijkt Stijn Ekkers in “Een moeder kent haar psychotische zoon het beste” terug op de bereikte doelen van het Schakelteam. Hij doet dat onder andere door aan Liesbeth Spies, woordvoerder van het Schakelteam en burgemeester van Alphen aan de Rijn, te vragen hoe zij tegen de ontwikkelingen aankijkt. Ook kijkt Ekkers nog even naar de E33-meldingen, die ook al in ‘De opkomst van de verwarde man’ ter sprake komen.
Voor alle zekerheid: staat 19 augustus al in je agenda? Dat is de laatste datum dat je je bijdrage voor onze verhalenwedstrijd ‘Ik en de ggz’ kan insturen. Lees voor je dat doet wel even onze spelregels. Die vind je op ‘Ik en de GGZ’ Schrijf je verhaal!
