Terwijl de zomer nadert, lijkt de corona-crisis een normaal onderdeel van het bestaan te gaan worden. Met de nadruk op ‘lijkt’, want waar sommigen de draad weer oppikken, gewend zijn aan het thuiswerken of denken over op vakantie gaan, zien anderen hun bedrijf failliet gaan, zijn mensen naasten verloren of kampen met de gevolgen van een verblijf op de IC.
In het dagelijkse nieuws komt meer aandacht voor andere zaken. Dat merken we ook aan de redactietafel: het gaat allang niet meer alleen over corona.
Onder leiding van het UMCG in Groningen starten vijf ziekenhuizen en ggz-instellingen met een onderzoek dat een alternatief kan bieden voor elektroconvulsieve therapie (ECT, voorheen ook wel elektroshock genoemd): orale inname van het narcosemiddel esketamine. Het middel zal de komende jaren worden onderzocht op effectiviteit en mogelijke bijwerkingen. Misschien, zo is de hoopvolle gedachte, is het zelfs effectiever dan ECT. Het is in ieder geval goedkoper. Voor ons was het nieuws reden om nog eens in de geschiedenis te duiken: Is de elektroshock binnenkort verleden tijd?
Deze maand richtte de psychiatervereniging NVvP het platform Religie, Spiritualiteit en Zingeving op. Het doel was onderzoek te stimuleren naar deze drie zaken en het verband met de psychiatrie, om de aldus verworven kennis vervolgens te kunnen toepassen in de klinische praktijk. Ook ligt er de wens het publieke debat aan te gaan over religie, spiritualiteit en zingeving in de geestelijke gezondheidszorg. Leendert Douma sprak met de coördinator van het platform, psychiater en voorganger Piet Verhagen.
En opeens was daar weer het gesprek over de vrije artsenkeuze, die vooral in de ggz ter discussie lijkt te staan. Het lijkt een principiële kwestie, maar gegeven de argumenten die er worden bijgehaald, lijken belangen en financiën belangrijker dan de principes. Voor wie de draad even kwijtraakte naar het waarom van de discussie, - en dat is voorstelbaar - schreven we een kort overzicht.
Dieren in de ggz, is dat een goed idee? We willen er na de zomer wat meer aandacht aan gaan besteden. De mogelijkheden zijn legio, afhankelijk van de interventie en het soort dier zijn de onderzoeksresultaten verschillend. We haalden er vast één onderzoek bij: over hulphonden bij kinderen met autisme.
Sanne Hofma trekt een parallel tussen haar ervaring en met therapie en het voortschrijdende einde van de lockdown. Het gaat allemaal stapje voor stapje, schrijft ze in haar column ‘Lockdown, open up’: de deuren zwaaien niet in één keer wijd open, maar voorzichtig, kiertje voor kiertje.
Tot slot: we zijn weer gestart met onze verhalenwedstrijd. Heb je ervaring met de ggz? Als cliënt, behandelaar, naaste, politieagent, docent, buurman, collega, werkgever, of op een andere manier? Heb je bovendien een vlotte pen? Tot 17 augustus hebben al onze lezers de tijd om hun verhaal met ggz-ervaringen in te sturen. Lees hier de voorwaarden en wat tips.
Willem Gotink
Hoofdredacteur GGZ Totaal
