Binnen de Belgische psychiatrie is er te weinig aandacht voor de lichamelijke gezondheid. De kans op vroegtijdig overlijden is daardoor groter dan gemiddeld. Dat blijkt uit onderzoek van het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) in België.
Wie aan een ernstige psychiatrische aandoening lijdt, zoals schizofrenie, een ernstige depressie of een bipolaire stoornis, heeft een veel hogere kans om vroegtijdig te overlijden. Volgens de internationale literatuur gaat het doorgaans om ruim tien levensjaren.
Kwalitatief onderzoek door het KCE bij patiënten en zorgteams in een residentiële psychiatrische zorgcontext geeft aan dat een verklaring kan gezocht worden in zowel vooroordelen als administratieve factoren die de lichamelijke en geestelijke gezondheid apart beschouwen. Alle internationale richtlijnen zijn het erover eens dat deze scheiding achterhaald is en dat een psychiatrische ziekenhuisopname moet worden gezien als een tijd en plaats waar het hoofddoel is om de algemene gezondheid van de patiënt te verbeteren, in een geest van herstel en empowerment. Het KCE doet daarom een aantal voorstellen tot verbetering en beschouwt de huidige hervormingen in België van de nomenclatuur en financiering van ziekenhuizen als een mogelijkheid om de situatie te veranderen.
Een groot deel van de oversterfte is toe te schrijven aan hart- en vaatproblemen, die enerzijds verband houden met de ongezondere levensstijl van veel patiënten en anderzijds met de bijwerkingen van psychiatrische geneesmiddelen. “Veel van de medicatie geeft bijvoorbeeld een eetdrang”, schrijft het KCE, ”op het moment dat je zo’n therapie opstart, zou je preventief met gezonde voeding en diëtiste aan de slag kunnen gaan” Volgens onderzoeker Vicky Jespers (KCE) gebeurt dat nu veel te weinig.”
Volgens het rapport wordt er niet voldoende erkend dat lichaam en geest communicerende vaten zijn. “Klachten worden te snel toegeschreven aan een psychiatrische aandoening”, zegt Jespers. Ze geeft het voorbeeld van mensen die hallucineren. Als iemand zegt ‘iets in mijn buik is mij aan het opeten’ kan er een lichamelijke grondslag zijn voor dat waanidee. “Maar hulpverleners hebben nu niet de tijd of de middelen om daar aandacht aan te besteden.” Financiële beperkingen wegen heel erg op die beslissingen, stelt het rapport, en bovendien spelen er vooroordelen. Zo blijkt uit gesprekken met patiënten: klachten worden soms wel eens weggelachen.
Het KCE vraagt meer onderzoek naar de kwestie, maar ook een structurele aanpak van het probleem. “Binnen een psychiatrische setting is het aantal bezoeken van een huisarts beperkt, dat geldt niet voor de algemene bevolking”, merkt Jespers een achtergestelde context op. Volgens haar zou er in psychiatrische ziekenhuizen ook standaard een breder behandelplan moeten zijn. “Bij een psychose kan je inderdaad niet meteen een raadpleging rond seksuele gezondheid doen. Maar we kennen wel de link tussen druggebruik en een hepatitisinfectie. Een week nadien kan je dat wel plannen.”
Bron: De Morgen / KCE
-----------------------------------------------------------------------------------------
Vind je dit interessant? Misschien is een abonnement op de gratis nieuwsbrief dan iets voor jou! GGZ Totaal verschijnt tweemaal per maand en behandelt onderwerpen over alles wat met de ggz te maken heeft, onafhankelijk en niet vooringenomen.
Abonneren kan direct via het inschrijffomulier, Opgeven van je mailadres is voldoende.
Of kijk eerst naar de artikelen in de vorige magazines.
