De GGZ totaal van 12 april 2021
Terwijl ik dit opschrijf, herhaalt de radio achter me voortdurend berichten over het drama in Alphen aan de Rijn. Het was afgelopen vrijdag precies tien jaar geleden dat Tristan van de Vlis, zeer waarschijnlijk in psychotische toestand, in winkelcentrum de Ridderhof zeven mensen doodschoot, waaronder zichzelf. Een ramp voor alle betrokkenen: de slachtoffers, de omstanders, de nabestaanden en niet in de laatste plaats voor zijn ouders en voor Tristan zelf.
Mijn herinnering en de radioberichten lopen grotendeels parallel: de aanvankelijke saamhorigheid in Alphen gaat al snel over in de schuldvraag. Had de politie wel een wapenvergunning mogen geven? Hadden zijn ouders beter op moeten letten? Waar was de ggz? Onderzoeken en rechtszaken volgen, waaronder een pijnlijk proces tegen de ouders. Ze worden volledig vrijgesproken.
Er zullen fouten gemaakt zijn. Maar zolang er geen sprake is van grove nalatigheid of boze opzet heeft het aanwijzen van schuldigen weinig zin. De wereld wordt niet perfect. We zullen moeten leven met de paradox dat we alles op alles moeten zetten om deze drama’s te voorkomen en tegelijkertijd te accepteren dat ze altijd zullen blijven voorkomen.
Over ACT
“Acceptatie is een lastig begrip”, schrijft Jan Steunenberg in een inleidend artikel over Acceptance and Commitment Therapy (ACT). “Voor je het weet denk je dat je onaangename ervaringen moet willen hebben. (...) ACT gaat over de kunst om pijn zo schoon mogelijk te houden. Te weten wat betekenisvol en belangrijk is en hier naar te leven.”
Deel één van een drieluik over ACT.
Artificial Intelligence to the rescue?
“Wordt kunstmatige intelligentie de beste vriend van de hulpverleners in de ggz?”, vraagt Nanon Soeters zich af in een artikel over het gebruik van algoritmes in de ggz. Het gaat daarbij niet om robots, maar om het helpen stellen van diagnoses, ondersteunen van de behandeling en cliënten helpen zo goed mogelijk te functioneren. Drie trendsignaleringen.
Design dat spreekt tot de verbeelding
In deel twee van een driedelige serie ‘design & ggz’ schrijft Joanne van Rossum over productdesign en op welke manier dit bij kan dragen aan een betere geestelijke gezondheid. Quote: “Design biedt ruimte, omdat dit psychisch lijden als interactie-probleem ziet, in plaats van als aandoening.”
(Lees hier deel 1: Architectuur: levensgeluk als ontwerp)
Een herstel-verhaal helpt anderen en geeft inzicht in je eigen herstelproces
Het is een opkomend fenomeen: het vertellen van herstelverhalen. Er zijn verschillende plekken waarop die gepubliceerd kunnen worden. Eén daarvan is herstel-verhalen.nl. De makers van de site hopen lezers te inspireren tot het schrijven en delen van hun eigen herstelverhaal. Om inzicht te krijgen in hun eigen herstelproces, maar ook als inspiratie voor anderen.
Onze vaste rubrieken:
- Niki Stoker interviewt in ‘Wat slik jij?’ Anika Roke: ’Hoe diep ik ook zit, ik krabbel altijd weer overeind’
- Johan Atsma recenseert het boek ‘Vertel ik het wel of vertel ik het niet’, van Anita Hubner.
- Gisele Vranckx publiceert haar maandelijkse gedicht, deze maand: Droompoetser.
En verder:
* Handreiking WRAP gratis en voor iedereen beschikbaar
* Gemeenten maken weinig gebruik van nieuwe wet in bestrijding zorgfraude
* Hoe laboratoriummuizen bijdragen aan het inzicht in psychotische aandoeningen
* Veel coronapatiënten hebben maanden na besmetting nog psychische klachten
* Inspectie: situatie in jeugdpsychiatrie is onhoudbaar
* Een ADHD fabriek, gericht op winstmaximalisatie
* MIND en De Nederlandse GGZ: tegengestelde beelden van wegvallen ggz-zorg tijdens lockdown
* ’Eenvoudige’ jeugdzorg lucratief genoeg om durfinvesteerders aan te trekken
* Prins Harry gaat zich bezig houden met geestelijke gezondheidszorg
