In de afgelopen twee weken werd én het Integraal Zorgakkoord ondertekend, én maakte het Kabinet op Prinsjesdag haar plannen voor het komende jaar bekend. Wat de praktische consequenties daarvan zijn, zal moeten blijken, voorlopig moeten we het doen met de plannen en de reacties daarop.
De meeste reacties waren voorspelbaar: de NVvP vindt dat psychiaters meer vooraan moeten staan, MIND maakt zich zorgen over de rechten van de patiënt, het NIP vindt dat er meer aandacht moet zijn voor de positie van de psychologen, branchevereniging en medeondertekenaar De Nederlandse ggz is grotendeels tevreden over het akkoord. Als je al die officiële en minder officiële reacties leest en hoort, vraag je je wel eens af of iedereen het over dezelfde ggz heeft. Sterker, de versplintering in het veld en de focus op de eigen branche/beroepsgroep zou wel eens één van de oorzaken kunnen zijn van een matig presterende ggz.
Van dat laatste één voorbeeld. De Zorgverzekeraars willen vrijgevestigde psychiaters die ‘lichte klachten’ behandelen een lagere vergoeding geven dan vrijgevestigde psychiaters die ‘complexe problematiek’ behandelen. In de huidige samenleving een normaal principe: eenvoudig werk wordt minder beloond dan complex werk. De vrijgevestigde psychiaters beweren (uiteraard) dat zij alleen maar complexe problematiek behandelen en dus recht hebben op die hogere vergoeding. Daar twijfelen de Zorgverzekeraars aan. Zij zoeken al langer een manier om dat te beoordelen. Zo kwam eerder voor kwaliteitsbeoordeling de ROM tot stand en onlangs de zorgvraagtypering. Beiden worden door een groot deel van ‘het veld’ echter afgeschoten, op grond van (afhankelijk van de belangengroep) privacy, hoeveelheid administratie of gebrek aan wetenschappelijke evidentie. Alternatieven worden zelden geboden.
Het lijken gelegenheidsargumenten, bedoeld om te voorkomen dat er in de keuken wordt gekeken. De keuken van de ggz is namelijk al heel lang verboden terrein en een black box voor buitenstaanders. Het lijkt er op dat veel mensen dat graag zo houden.
In een drietal artikelen laten we de gevolgen van het Integraal Zorgakkoord de revue passeren, de reacties van de belangenverenigingen daarop én de consequenties van de op Prinsjesdag gepresenteerde plannen. Het is niet onwaarschijnlijk dat we daar in de komende maanden een vervolg aan gaan geven: er zijn nogal wat veranderingen op til.
Eén van die veranderingen is het Zorgprestatiemodel, waarvan ook die Zorgtypering een onderdeel is. Leendert Douma verdiepte zich erin, vertelt wat het inhoud, waarom de invoering zo traag verloopt en wat we in de komende tijd kunnen verwachten.
Nu het toch over geld gaat, Johan Atsma recenseerde ‘Van Armoede, reportages over het leven in de schaduw van de welvaart’, van Jonah Falke. Niet per se een boek dat over geld gaat, maar wie het Integraal Zorgakkoord doorgelezen heeft, snapt dat er een samenwerking moet komen tussen de ggz en (onder andere) het Sociaal Domein, vooral, maar niet alleen, waar het armoedebestrijding betreft.
Voor wie dat verband niet weet, herhalen we nog een keer een artikel uit 2020 over de relatie tussen armoede en psychiatrie. ‘Wie komt er eerder, de deurwaarder of de psychiater?’, is eerder geplaatst in 2020 en nu met toestemming van de geïnterviewden geactualiseerd.
Onze vaste rubrieken:
Gisele Vranckx start het nieuwe seizoen met het gedicht ‘Onmisbaar’.
In De Bibliotheek zes recent verschenen boeken met een ggz-gericht thema.
Verder in dit magazine:
Bewustwording van stigma’s kan veel werkzoekenden met psychische problemen aan betaald werk helpen
Knelpuntenanalyse ’Onbegrepen gedrag in de thuissituatie’
Opleiding tot psychiater bij GGzE moet vrezen voor voortbestaan
Nieuwe poh-ggz mag niet langer als zzp-er werkenPsychoses, externe onwerkelijkheid interne realiteit’
NZa gaat tarieven vrijgevestigde psychiaters niet aanpassen
Bijna één op de tien werknemers in de zorg is van plan zorg te verlaten
’Na traumatische ervaringen moeten naasten een centrale rol krijgen’
Positief financieel resultaat in ggz-sector, maar zorgen stapelen zich op
Mentale gezondheid jongeren afgelopen vier jaar gedaald, vooral meisjes scoren lager
