Een gedicht van Gisele Vranckx
Laten we samen huilen
Jouw verdriet is ook het mijne
In het donkere van het diepe
Al denk jij misschien van niet
Laten we samen delen
In de rauwheid van die pijn
Het verzacht misschien voor even
Maar niet alles hoeft alleen
Laten we bidden voor je meisje
Dat ze zachter landen mag
In een wereld zonder pijn
Waar ze rent door zonneschijn
Laten we samen herinneren
Waarom juist zij zo kostbaar is
Immers blijft ze voortbestaan
In de aders van jou hart
Laten we huilen maar ook mijmeren
Over al wat zij jou bracht
In de kracht van samen delen
Hoop ik dat het iets verzacht
(C) Gisele Vranckx
