Soms akelig kwetsbaar en de hand heeft een heldere rol. Judith de Roos recenseert De wetten van Alex van Myrthe van der Meer over een jonge vrouw met autisme.
‘Alex Zee heeft haar leven perfect op orde: ze heeft een goede baan als archeoloog, absoluut geen huisdieren, geen vrienden en nauwelijks contact met haar familie. Haar motto als het om sociale contacten gaat: less is more. Maar dan krijgt ze ongewild een niet meer functionerende autisme hulphond. Al snel verandert haar leven in een rollercoaster aan rampen en nog erger: emoties.’
Aldus de korte en bondige uitleg op de achterflap.
Van der Meer, die we kennen van haar eerdere boeken PAAZ en UP, die ze betitelt als psychiatrische romans, weet opnieuw een indrukwekkende roman neer te zetten. Ze blijkt voor dit boek te putten uit ervaringen met haar eigen autisme. Dit maakt het boek soms akelig kwetsbaar. Ze weet uiterst precies haar zoektocht naar eigenwaarde te beschrijven, want wie is nu eigenlijk echt?
Voor hoofdpersoon Alex - een jonge vrouw met autisme - is het leven uiterst ingewikkeld door de vaak onbegrijpelijke sociale wetten van de buitenwereld. Vanuit die onduidelijkheid heeft ze voor zichzelf handboek geschreven die regels bevatten hoe om te gaan met bepaalde situaties. Dit Het geeft een fascinerend inzicht in haar gedachtewereld. Zoals bijvoorbeeld hoe je te gedragen op een reünie. “Ik weet precies wat je op een reünie moet doen; Opstaan. Hand geven. Oogcontact maken. Compliment maken over kleding. Gemeenschappelijke herinneringen ophalen. Vragen naar werk. Intussen je glas leegdrinken. Zeggen dat je het bij moet vullen. Weglopen en dan het hele riedeltje opnieuw herhalen.”
Het verhaal is heerlijk overzichtelijk, en heeft met twee familieleden, drie collega’s en een vriend zeker niet teveel personages. De hond heeft een heldere rol en maakt door het verhaal heen gelukkig een ontwikkeling door. De opbouw van de hoofdpersoon Alex is subtiel, ze is geen stereotype ‘genie met een beperking’, waar het in het begin van het boek door haar archeologische achtergrond even op leek. Haar denkwereld blijkt rationeel en soms confronterend logisch, maar door van der Meer’s warme stijl voel je als lezer toch voortdurend verbonden met haar worstelingen en dromen. Ze heeft gevoel voor absurditeit, waardoor dialogen en situaties ondanks dat ze tragisch zijn, ook een glimlach oproepen.
Het boek kan een belangrijk boek zijn voor meer begrip en herkenning van mensen met autisme. Want van der Meer is er zeker in geslaagd een eerlijk en genuanceerd beeld te schetsen van leven met autisme, zonder dat het boek zwaar of belerend wordt. Het is een menselijk verhaal met mooie omschrijvingen. Een aanrader voor iedereen die houdt van psychologische diepgang en personages die je écht raken.
Laat ik eindigen met haar tekst over een emotioneel moment:
”Ik schud het van me af, emoties zijn een luxe die ik me niet kan veroorloven. Mijn hoofd is een éénpersoonshoofd, er is geen ruimte voor anderen.”
Myrthe van der Meer – De wetten van Alex
Uitgever: The House of Books
352 pagina’s
Prijs: € 22,99
ISBN: 9789044353839
-
Lees ook andere recensies van Judith de Roos en Johan Atsma
-----------------------------------------------------------------------------------------
Vind je dit interessant? Misschien is een abonnement op de gratis nieuwsbrief dan iets voor jou! GGZ Totaal verschijnt tweemaal per maand en behandelt onderwerpen over alles wat met de ggz te maken heeft, onafhankelijk en niet vooringenomen.
Abonneren kan direct via het inschrijfformulier, opgeven van je mailadres is voldoende. Of kijk eerst naar de artikelen in de vorige magazines.
