De zorg voor jongeren met ernstige psychische problemen is vastgelopen. Kinderen vanaf twaalf, dertien jaar met ziektebeelden als eetstoornissen, depressie en suïcidaliteit, krijgen niet de hulp die ze nodig hebben. Duizenden kinderen staan op wachtlijsten die kunnen oplopen tot één jaar. ”Dat er iets moet gebeuren, is evident.” Daarover ging de uitzending van Nieuwsuur gisteren, naar aanleiding van een rapport van de inspectie van twee weken geleden.
Hoofdinspecteur van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd Korrie Louwes onderzocht de situatie in twintig instellingen. ”Corona heeft de problematiek die er al was voor de jeugd GGZ verder vergroot, verdiept en verscherpt”, zegt Louwes.
Ze noemt de situatie heel ernstig. ”We zien een uitputtingsslag. Medewerkers die uitgeput raken omdat ze zorg willen verlenen en dat niet meer kunnen omdat ze met te weinig mankracht zitten. We zien zorginstellingen die ’nee’ moeten verkopen terwijl ze zien dat er echt hulp verleend zou moeten worden. We zien ook de hulpeloosheid van ouders. Het is noodzakelijk dat er nu snel wat gebeurt.”
Te complex
In de uitzending komt Anne Fleur aan het woord, die drie jaar geleden een ernstige eetstoornis ontwikkelde. Na afwijzingen voor hulp (’te complex’), een lange wachtlijst en toenemende klachten, doet ze uiteindelijk een suïcidepoging. Dan is er wel plek, zij het via de eerste hulp.
Ruth vertelt over haar zoon, de op zijn dertiende een suïcidepoging doet. ’We hebben hem gelukkig op tijd gevonden’. Ook voor Ruth’s zoon duurde het lang voor er hulp kwam.
Decentralisatie
Pety So, arts bij de crisisdienst van Youtz, maakt wekelijks mee dat jongeren ook na een suïcidepoging nergens terecht kunnen. ”Vorige week waren er veertien jongeren die zijn aangemeld met crisisredenen die wij geen plek konden bieden.”
De tekorten in de geestelijke gezondheidszorg bestaan al sinds 2015. Toen is de jeugdhulpverlening gedecentraliseerd. Het land is opgedeeld in 42 regio’s en binnen die regio’s zijn de gemeenten financieel verantwoordelijk voor de jeugdpsychiatrie.
”Als een kind suïcidaal is of een eetstoornis heeft, en in een dorp woont, dan moet de gemeente kiezen: ga ik mijn zwembad openhouden of ga ik dit kind de juiste zorg bieden”, zegt Marco Bottelier. Hij is kinderpsychiater en bestuurder van Accare, een grote instelling in het noordoosten van het land.
”De wachttijd voor een kind dat met eetproblematiek wordt aangemeld, is op dit moment dertien weken. De behandelwachttijd is zes weken. En dat vinden we onacceptabel”, aldus Bottelier.
Oplopende wachtlijsten
Hoofdinspecteur Louwes verwacht dat in heel Nederland de wachtlijsten verder zullen oplopen. ”We weten dat er heel veel kwetsbare gezinnen bij zijn gekomen. De crisis heeft ook gezinnen geraakt die niet al in beeld waren. We verwachten dat deze problematiek sluimerend nog in heel veel gezinnen plaatsvindt.”
Louwes heeft al meerdere keren aandacht gevraagd voor de problemen. ”Het is niet aan ons om te vertellen hoe het moet, maar dat er iets moet gebeuren, is evident.”
Bron en voor het hele artikel, inclusief delen van de uitzending:
Ger van Westing, Josette Kootstra / Nieuwsuur
Denk je aan zelfmoord of maak je je zorgen om iemand? Praten over zelfmoord helpt en kan anoniem via de chat op www.113.nl of telefonisch op 113.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Vind je dit interessant? Misschien is een abonnement op de gratis nieuwsbrief dan iets voor jou! GGZ Totaal verschijnt tweemaal per maand en behandelt onderwerpen over alles wat met de ggz te maken heeft, onafhankelijk en niet vooringenomen.
Abonneren kan direct via het inschrijffomulier, Opgeven van je mailadres is voldoende.
Of kijk eerst naar de artikelen in de vorige magazines.
