Een gedicht van Gisele Vranckx
Als de dagen zich afkloppen
En het stof de aarde raakt
Zal ik mij stil gaan verstoppen
Alsof ik nooit ben ontwaakt
Vraag mij niet het gruis te vegen
Daarvoor ben ik nog te moe
Wil geen roofbouw op mij plegen
Dat geeft overnieuw gedoe
Als de aarde dan weer schoon is
Ook al heb ik niets gedaan
Klim ik uit de wildernis
Van mijn innerlijk bestaan
Vegen zal ik als een held
Alles wat is vies geraakt
Poets ik uit mijn gezichtsveld
Totdat jij mij wakker maakt
© Gisele Vranckx
