120 patiënten zouden uit de psychiatrische klinieken kunnen, maar huizen zijn er niet. Hun herstel en de hulp aan anderen is in gevaar.
Dat zegt Dick Veluwenkamp, bestuurder van ggz-stichting Arkin: ”Als mensen de kliniek niet verlaten door gebrek aan geschikte woningen, kunnen we minder mensen opnemen. Het zijn communicerende vaten.”
Psychiatrische patiënten die zich melden voor vrijwillige opname, kunnen door de beperkte capaciteit niet terecht. Daarna verslechtert hun toestand, soms tot dwangopname nodig blijkt. Veluwenkamp zegt dat dit wekelijks één of meermalen gebeurt. ”Dat is zorgelijk, want een gedwongen opname is zeer ingrijpend en werpt een patiënt vaak ver terug in het herstelproces.”
Nachtopvang
Dat zittende patiënten langer in een kliniek moeten blijven werkt eveneens nadelig. ”Als iemand klaar is voor ambulante behandeling is het zeer demotiverend als dat niet kan. Mensen blijven langer een zware patiënt dan nodig is.” Arkin heeft ruim 120 mensen in een kliniek die wachten op een woning.
Ook bestuurder Clemens Blaas van HVO-Querido hekelt de beperkte beschikbaarheid van woningen voor kwetsbare mensen. ”Er verblijven nu honderden mensen in de nachtopvang, dat is suboptimale zorg.
”Psychiatrie en sociale omstandigheden zijn nauw verbonden. Veluwenkamp: ”Wij kunnen praten en pillen voorschrijven wat we willen, maar als de woonomgeving van een kwetsbare persoon heel onveilig is, blijven psychiatrische problemen voortduren.”
Tot drie jaar wachttijd
De gemeente Amsterdam beloofde twee jaar geleden duizend woonplekken voor kwetsbare groepen. Vorig jaar zouden er driehonderd bij komen. Het waren er slechts 33; in dat tempo gaat het dertig jaar duren tot de doelstelling is gehaald.
De komende twee jaar staan er in samenwerking met de woningcorporaties nog eens zevenhonderd woningen gepland. De richtlijn voor de wachttijd op een woning voor een kwetsbare is drie maanden, maar in de praktijk komt het neer op acht maanden tot drie jaar.
”De uitvoering van het gemeentebeleid faalt,” zegt gemeenteraadslid Maarten Poorter van de PvdA. Met Femke Roosma (GroenLinks) heeft hij het college om opheldering gevraagd. Blaas waardeert de betrokkenheid en houdt hoop: ”De stroom begint nu wel op gang te komen.”
Het gebrek aan beschikbare woningen voor kwetsbare groepen zet de landelijke doelstelling van het zorgbeleid in Amsterdam onder druk. Als er geen thuis is, lukt het niet om mensen thuis te laten wonen en te behandelen, wat vanwege de lagere kosten en betere perspectieven het credo is vanuit Den Haag.
Daklozen en psychiatrisch patiënten kampen bij toewijzing van een sociale huurwoning ook nog met een lage gunfactor. Blaas van HVO-Querido: ”Andere huurders zijn vaak argwanend uit vrees voor overlast. Bij de juiste begeleiding gaat het zelfs bij voormalige dakloze mensen met flinke psychische en verslavingsproblemen in negentig procent van de gevallen erg goed. Dat vind ik een hoog percentage.”
’Zware concurrentie’
De duizend extra woningen voor kwetsbare groepen zijn beloofd zonder de Amsterdamse Federatie van Woningcorporaties (AFWC) daarbij voldoende te betrekken. De corporaties wisten er simpelweg te weinig van, zegt AFWC-directeur Egbert de Vries. ”Van dat plan van de gemeente zijn we in eerste instantie onvoldoende op de hoogte gesteld.”
Vorig jaar waren 1800 woningen beschikbaar voor kwetsbare groepen en 1195 gingen naar statushouders. ”Er is zware concurrentie,” aldus De Vries. ”Ik begrijp iedereen die aanspraak maakt op een sociale huurwoning, maar het aanbod is simpelweg lager dan de vraag.”
Bron: Job van Kempen, Het Parool
Zie ook:
Tekort aan woningen leidt tot opstopping in langdurige GGZ en opvang
Amsterdam bouwt versneld 2700 extra betaalbare woningen voor kwetsbare groepen
