De NZa werkt met organisaties van aanbieders, verzekeraars en patiënten in de ggz aan een nieuw financieringsmodel voor de basis-ggz, gespecialiseerde ggz en forensische zorg. Het streven is om in 2020 met deze nieuwe productstructuur te gaan werken. Daarbij wordt het systeem van dbc’s vervangen door het zorgclustermodel, geïnspireerd op de Engelse bekostigingsstructuur.
In de nieuwe structuur zijn de zorgvraagzwaarte en de zorgbehoefte van de patiënt belangrijke uitgangspunten. Volgens de NZa is in dit model:
* de link tussen diagnose en behandeling duidelijker;
* verschillende tussentijdse evaluatiemomenten, zodat de patiënt beter weet wat hem te wachten staat;
* mogelijk om in de verdere toekomst de uitkomst van de behandeling mee te wegen.
Het model moet ook leiden tot minder administratieve lasten voor de aanbieders.
Inspiratie voor de nieuwe productstructuur is de bekostigingsstructuur voor de ggz in Engeland (’het Engelse model’). Dit model wordt vanzelfsprekend wel aangepast aan de specifieke Nederlandse situatie. Het nieuwe model is vooral gericht op de zorgbehoefte en de zorgzwaarte van cliënten. In de huidige situatie moet een behandelaar voor het begin van de behandeling een diagnose stellen aan de hand van de DSM, maar volgens veel behandelaars sluiten die diagnoses niet altijd aan op de daadwerkelijke zorgvraag van een cliënt. Ook is het een probleem dat de zorgverzekeraar de geleverde zorg pas vergoedt als de behandeling helemaal klaar is en dat de behandelaars precies moeten aangeven hoeveel tijd ze aan de cliënt hebben besteed.
Het is een fundamentele verandering met grote gevolgen voor aanbieders, verzekeraars en patiënten. Daarom wordt het nieuwe systeem op weg naar de invoering zorgvuldig ontwikkeld, getest en verder aangepast. In verschillende fases werken aanbieders mee aan pilotprojecten. Op Werken met dbc’s is een plek ingericht met informatie over deze doorontwikkeling, zoals de stand van zaken van de pilots. Deze informatie wordt regelmatig geactualiseerd.
Bron en meer informatie: NZa
