Een gedicht van Gisele Vranckx
De snaren in mijn hart
overtreffen de muziek
die mij laat zweven
op haar nieuwe tonen
Ik ben van ver gekomen
nooit zo stil gestaan
ontroerd door deze trilling
van gezongen woorden
verhuis ik van bed naar kamer
ontdoe mij van dit jaar
waar zorgen in het
middelpunt bleven staan
Ik kom eraan, fluister ik
in deze subtiele stilte
waar mijn leven even
een zijden draadje was
Het leven is te kostbaar
om niet meer te dansen
al is dat stap voor stap
in mijn hoofd swingt een
ongekende slappe lach
als ik mezelf door
mijn ogen weer ontmoet
(c) Gisele Vranckx
