Een gedicht van Gisele Vranckx
Leef
Leef het leven alsof je je
laatste adem uitblaast, net zoals
op jouw verjaardag
de kaarsjes glimlachen
Ze weten dat het moment
aanbreekt dat ook jij
on-zichtbaar wordt
Leef het leven als een
stromende rivier
die door de woestheid
van het water, kalmeert
Ze weet dat bij
geen beweging
bevriezing intreedt
Leef het leven als een
eendagsvlieg
spreidt je vleugels
in lichtheid
Ze weet niet dat
er een datum voor
jou naam staat
Leef
voordat de echo
van de laatste zandkorrel
de bodem raakt
@ Gisele Vranckx
